ได้แค่แอบมอง

Diamonds in My Heart

Powered by mp3skull.com

เสียง…เสียงเอะอะ ดังระงม ผู้คนมากมาย หลากหลาย ครอบครัวเดินพัดผ่านกันไปมาราวคลื่นทะเลที่ ดูสับสน และวุ่นวาย ในเมืองใหญ่แห่งนี้ ฉันรู้ว่าตอนนี้ฉันกำลังจ้องมองไปที่ชายคนหนึ่ง เขายืนเหม่อมองสวนดองไม้ ที่ฉันเคยเดินผ่าน สวนดอกไม้นั้น ฉันยอมรับเลยว่ามันสวยจริงๆ

เขาหันสายหันขวา ราวกับรับรู้ได้ถึงสายตาของฉัน ฉันรีบหลบเข้ามาในบ้าน แล้วบีบที่หน้าอก หัวใจฉันเต้นดังตุก ตุก! สักพักฉันก็มองไปที่นอกหน้าต่างอีกครั้ง เขาคนนั้นหายไปแล้ว

ในระหว่างที่ฉันกำลังจ้องมองพวกเข้าเหล่านั้น ฉันรู้สึกเย็นเฉียบที่กลางหน้าผาก ความรู้สึกเย็บวูบเฉียดเข้าไปสุด ขั้วหัวใจ ฉันอดที่จะกอดรันตัวเองอย่างหนาวสั้นไม่ได้ ฉันเอือมมือไปแตะที่หน้าผาก ฉันรู้สึกได้ถึงความชุ่มชื้น ขณะนั้นฉันก็เงยขึ้นมองท้องฟ้าด้วย ฉันรู้สึกได้ว่ามีอะไีร ตกลงมากระทบที่ดวงตาของฉัน

ฉันรู้สึกเย็บวูบที่หัวใจเบาๆ แล้วหรีตาลงทันที แต่ก็ไม่อาจหยุดทัน ฉันรีบขยี้ตาฉันเอง อย่างรวดเร็ว ความจริงฉันไม่ได้รู้สึกแสบตา แต่ฉันรู้สึกระคายเคืองในดวงตาของฉัน

ฉันรู้สึกชุ่มชื่นในดวงตาของฉันอีกด้วยฉันแยกไม่ออกว่ามันดีหรือมันแย่ กันแน่ ฝนเีริ่มทิ้งตัวลงมา จากที่ละนิด ก็เริ่มมาขึ้นเรื่อยๆ

ฉันสลัดความคิด แล้วขยับตัวผละลงจากเตียงนอนของฉัน เตียงนอนของฉันอยู่ติดริมขอบหน้าต่าง ฉันสามารถ ดูผู้คนในเมืองได้ทุกเวลา ฉันทำอย่างนั้นทุกวันจนเป็นงานอดิเรก ไปเสียแล้ว

แต่เอ๊ะ!!..



ฉันลืมปิดหน้าต่าง นั่น ทำให้ฉันรีบสาวเท้าเครื่องตัวตรงไปที่หน้าต่าง ทว่า กระถางดอกไม้ ที่ฉันตั้งไว้ริบหน้าต่างเพื่อรับแสงแดดของรุ่งอรุณยามเช้า กลับเรียกความสนใจของฉันเสียก่อน

ความคิดหนึ่งแทรงเข้ามา ฉันเอือมมือไปคว้า กระถ่างดอกไม้ แล้วพยายาม ดึงตัวให้ชิบขอบหน้าตา แล้วยื่นกระถางดอกไม้ออกไปรับสายฝนที่ค่อยๆถยอยตกลงมา

ขณะนั้นฉันคิดว่ามันคงเบงบานกว่านี้ เบงบานราวกับดอกไม้ในสวน ดองไม้ของฉันแด่ชายคนหนึ่ง…


ที่ฉันได้แต่เพียงแค่แอบมอง…